Het UvA-orkest J.Pzn Sweelinck en Stichting Leukemie hebben op donderdag 17 juni tijdens een benefietdag € 26.232,29 ingezameld. Het bedrag gaat naar het leukemieonderzoek van dr. Arnon Kater en prof. dr. Rien van Oers in het AMC. De tachtig studenten van het Sweelinck-orkest brachten naast muziek van Sibelius en Debussy het stuk Sophia van de [...]
Stichting Leukemie en het UvA-orkest J.Pzn Sweelinck organiseren op 17 juni 2010 een benefietdag in het kader van leukemie. In Het Concertgebouw Amsterdam zetten 80 jonge studenten zich met een uniek programma in voor Stichting Leukemie. De dag bestaat uit een kinderconcert, lezing en avondconcert. Leden van het UvA-orkest J.Pzn Sweelinck combineren in hun dagelijks [...]
De lente is begonnen! En hoewel de terrasjes lonken, zou ik 7 april maar in je agenda zetten voor de volgende P!TCH in het Betty Asfalt Complex. Madieke Marjon zingt het prachtige ‘il Tramonto’ (the Sunset). Een adembenemend liefdesgedicht van Percy Shelley dat componist Ottorino Respighi op muziek zette. Dat doet ze samen met het [...]
Opera meets Hollywood: eerste registratie op de RED!!! Certo is vereerd met haar opdracht van de Nationale Reisopera om de komende vier jaar hun Ring des Nibelungen te registreren. En waar Wagner een revolutionaire cyclus schreef, zo zet Certo de volgende stap in het registreren van opera’s. Vier REDs, dé camera waar Hollywoodfilms als Angels [...]
Maar weinig componisten hebben de moeite genomen om zich meer dan vijfentwintig jaar van hun leven bezig te houden met één werk. Richard Wagner begon in 1848 aan zijn Der Ring des Nibelungen. Hij voerde de voltooide operacyclus voor het eerst uit in 1876 in zijn zélf ontworpen theater te Bayreuth. Het veertien uur durende [...]
Welcome to Jordan When you are asked to perform Ravel’s ´Introduction et Allegro´ as a harpist in (what-capital-city-was-it-again?) Amman, then you may consider it a rather exceptional gig. But when -only two weeks later- you’re trudging behind two cameramen at 4.30 in the morning through a deserted Petra to capture thé perfect sunrise in this [...]
Afgelopen augustus was het zo ver! Het kersverse Amsterdam Ensemble had haar debuut tijdens het Grachtenfestival. En dat mocht natuurlijk niet ongemerkt voorbij gaan. Samen met Certo verzorgden ze een docu concert. Eildert, Julia en Michael namen het publiek mee op een tocht door de grachten van Amsterdam. Al varend vertellen zij over de muziek [...]
Based on the symphonic poem Sophia by composer Dirk Brosse, the film visualises the story of the music. The music and film consist out of two different themes. The first theme represents the outside world where Sophia is introduced. The second theme expresses the deadly disease which is getting grip on Sophia’s inner body. Premiere [...]
The Isle of the Dead (“Die Toteninsel”) is based upon Böcklin’s famous painting of the same name and was written in 1909 by Sergei Rachmaninov. The music begins with a slow and mournful phrase in the harps with accompaniment in muted strings and kettle drums, followed by a figure in the cellos, which imitates the [...]
There are a lot of composers that you discover and think… Dude! Why haven’t I heard this music more often? Then you soon find out that you were listening to one of his most famous and popular pieces. No shortage of recordings, but you do of course want more. Ottorino Respighi (1879-1936) is such a [...]
The cello and celesta are the main characters in Moderato, both played by actress Carlijn van Ramshorst. Based on the second movement of Dmitri Sjostakovitsj’ first Cello Concerto, the cello symbolises the extravert character while the celestra relates to the introvert girl. In this film, text has been written directly onto the notes in the [...]
During the International 48Hour Filmfestival, Lento was written, shot and edited in only 48 hours. Based on music by Joey Roukens, who plays himself in the film, Lento pictures the composer in the process of composing. The film has been rewarded with Best Cinematography and Best Music at the festival.
Muziek maakt vele emoties los, ook als het over muziek gaat… Het boek ‘Van hoge naar nieuwe kunst’ van kunstsocioloog Hans Abbing heeft nogal wat stof doen opwaaien. Hij geeft hierin een sociologische visie op de ervaring van verschillende cultuurbezoekers in hoge kunst. Ook oppert hij mogelijkheden een nieuw publiek te bereiken door de gedragscodes [...]
Documentaire van 60 minuten vanuit de perspectieven van Jeths en Haverkamp volgen we de zoektocht naar hoe de Westerse en Chinese cultuur elkaar in een kunstwerk kunnen ontmoeten. Op treffende wijze wordt in dit fragment duidelijk dat de Westerse klassieke muziek, in het bijzonder de nieuwe muziek, in China in de kinderschoenen staat. Jeths en [...]
Over de opera In het uur van haar dood heeft keizerin Cixi 18 koortsdromen waarin ze terugblikt op haar leven en regentschap. Doordrongen van het besef dat er voor China geen weg terug is en alleen een radicale maatschappelijke verandering nog perspectief kan bieden, maakt de gevreesde en verguisde Cixi de weg vrij voor een [...]

There are a lot of composers that you discover and think… Dude! Why haven’t I heard this music more often? Then you soon find out that you were listening to one of his most famous and popular pieces. No shortage of recordings, but you do of course want more.
Ottorino Respighi (1879-1936) is such a case. His ‘Roman Trilogy’, which comprises Pini di Roma, Fontane di Roma and Feste Romane, is often found on music stands. This will keep you going for quite a while, but by listening to music you get curious about the backgrounds. For example, “Who was this man?” is not an easy question to answer. Exceopt for an article on Wikipedia and a few dedicated websites, it appears that his biography is impossible to get. At the same time he shows up with all of the great from his time: from Einstein to Toscanini, they all belonged to his circle of friends.
Look at it from a broader perspective and it is not so surprising. Early 20th century: radical change is about to happen, also in the world of Arts. It’s the period in which Igor Stravinsky, Alban Berg and Arnold Schönberg appear on the scene. The more conservative composers, including Respighi, hold on to a more romantic idiom. For his great love of the Italian music history he makes many transcriptions of often old, forgotten works. He gets so good at this so-called ‘orchestration’ that even Rachmaninov asks him to transcribe some of his works. Partly this is where it seems to have gone wrong. He was branded a type of ‘bread-composer’ and reproached for a lack of personal style. Now, does a composer really need to carry the label ‘genius’ before you are allowed to enjoy his music? Or like his colleague Malipiero said: “What does it mean to have style? It means to write the Fountains of Rome!”
Er zijn veel van die componisten waar je plotseling mee in aanraking komt en van denkt… Man! Waarom hoor je die muziek niet vaker?! Al snel kom je er dan achter dat je naar een van zijn bekendste, meest populaire stukken hebt zitten luisteren. Geen gebrek aan opnamen ook daarvan, maar je wilt natuurlijk meer.
Ottorino Respighi (1879-1936) is zo’n geval. Zijn ‘Romeinse Trilogie’, bestaande uit de Pini di Roma, Fontane di Roma en Feste Romane, staat vaak op de lessenaar. Daar kun je dan ook wel even mee vooruit, maar luisteren naar muziek maakt nieuwsgierig naar de achtergronden. Wie was die man bijvoorbeeld? …blijkt een vraag die niet zo makkelijk te beantwoorden is. Los van een Wikipedia artikel en een enkele aan hem gewijde site, blijkt dat zijn biografie onmogelijk meer te verkrijgen is. Tegelijkertijd duikt hij bij alle grootheden uit zijn tijd op; van Einstein tot Toscanini, ze behoorden tot zijn kennissenkring.
In een breder perspectief gezien is het niet zo verwonderlijk. Begin twintigste eeuw; ook in de artistieke wereld staan radicale veranderingen te gebeuren. Het is de periode waarin Stravinsky, Alban Berg en Schonberg hun opkomst maken. Meer conservatieve componisten, waaronder Respighi, blijven vasthouden aan een meer romantisch idioom. Vanuit zijn grote liefde voor de Italiaanse muziekgeschiedenis maakt hij veel transcripties op vaak oude, vergeten werken. In dat zogenoemde orkestreren wordt hij zo goed, dat ook Rachmaninov hem vraagt een aantal van zijn stukken te bewerken. Daar lijkt het dan ook gedeeltelijk mis te gaan. Een soort ‘broodcomponisten’ imago en een gebrek aan persoonlijke stijl wordt hem verweten. Tja… moet je als componist perse als genie bestempeld worden? ‘Mag’ je dan pas van zijn muziek genieten? Of zoals zijn collega Malipiero zei: “What does it mean to have style? It means to write the Fountains of Rome!”
Christiaan Kuyvenhoven